O'zbek oshxonasi: Palov va tandir nonining madaniy kodi

Palov — o'zbek mehmondo'stligining cho'qqisi

O'zbekistonda hech bir tantana, to'y yoki qadrli mehmonning tashrifi osh damlamasdan o'tmaydi. Har bir viloyatning palov tayyorlashda o'ziga xos sirlari mavjud. Masalan, Toshkentning bayramona to'y oshi mayin no'xat, mayiz va qazi bilan boyitilgan bo'lsa, Samarqand oshi alohida qatlamlar bilan tortiladi: avval guruch, so'ngra shirin sabzi va eng ustida sharbatli go'sht joylashtiriladi.

Farg'ona vodiysida esa qizil devzira guruchidan tayyorlanadigan to'q rangli, xushbo'y va achchiq murchli palov qadrlanadi. Bu xilma-xillik o'lkaning naqadar boy tabiiy iqlimi va an'analariga egaligini isbotlaydi.

Tandir noni — muqaddas ne'mat

O'zbek dasturxoniga birinchi bo'lib non qo'yiladi va non har doim qo'l bilan ushatiladi. Pichoq bilan kesilmasligi an'anasi unga bo'lgan yuksak hurmatning belgisidir. Samarqandning mashhur qalin nonlari bir necha hafta davomida o'z sifatini yo'qotmasligi bilan nom qozongan bo'lsa, Toshkentning yupqa patirlari sariyog' va sedana isi bilan har qanday mehmonga quvonch ulashadi.

Choyxona madaniyati

Choyxona faqat ovqatlanish joyi emas, balki ijtimoiy muloqot, falsafiy suhbatlar va shaxmat bahslari o'tkaziladigan madaniy makondir. Ko'k choy — ovqat hazm qilishning eng yaxshi vositasi hisoblanib, u maxsus piyolalarda 'loy, moy va choy' qoidasiga binoan uch marta qaytarib quyiladi.